De Europese gezondheidszorgstelsels staan onder toenemende klimaatgerelateerde druk. Hittegolven, overstromingen, bosbranden en luchtvervuiling doen de vraag naar gezondheidszorg toenemen, met name voor aandoeningen op het gebied van hart- en vaatziekten, ademhalingsaandoeningen en hittegerelateerde aandoeningen, terwijl ze tegelijkertijd de dienstverlening en de infrastructuur verstoren. Tegelijkertijd draagt de gezondheidszorgsector aanzienlijk bij aan de aantasting van het milieu, met een aandeel van ongeveer 5% in de uitstoot van broeikasgassen, als gevolg van energie-intensieve faciliteiten en hulpverleningstrajecten die veel hulpbronnen vergen. Dit creëert een vicieuze cirkel, waarin gezondheidszorgstelsels zowel bijdragen aan als worden beïnvloed door klimaatverandering. Om deze cirkel te doorbreken is een systeemwijde verschuiving nodig naar duurzame en klimaatbestendige prestaties als kernonderdeel van het bestuur en de besluitvorming

De huidige benaderingen bieden beleidsmakers en leiders in de gezondheidszorg geen geïntegreerde prestatie-inzichten op systeemniveau. Dit maakt het moeilijk om een evenwicht te vinden tussen milieuduurzaamheid, klimaatbestendigheid en de kerndoelstellingen van de gezondheidszorg, zoals kwaliteit, toegankelijkheid, rechtvaardigheid, efficiëntie en financiële duurzaamheid. Als gevolg hiervan blijft de besluitvorming fragmentarisch en in silo’s.

Bovendien belemmert de beperkte aandacht voor gedrags-, organisatorische en bestuurlijke factoren de effectieve implementatie en opschaling van complexe klimaat- en gezondheidsinterventies. In de praktijk richten systemen zich vaak op zichtbare maar weinig impactvolle maatregelen om systeemdruk en milieueffecten te verminderen door middel van geïntegreerde mitigatie en zoals recycling, terwijl gebieden met een grotere impact, zoals aanpassingsstrategieën die nevenvoordelen opleveren voor gezondheid en klimaat, infrastructuur, klinische besluitvorming, inkoop en systeemorganisatie, onderbenut blijven. Dit leidt tot een gebrek aan afstemming met de kerndoelstellingen van de gezondheidszorg.

Van gezondheidszorgstelsels wordt verwacht dat ze meerdere doelstellingen tegelijkertijd bereiken, maar deze worden niet gezamenlijk beoordeeld. Dit beperkt het leerproces en een gecoördineerde, effectieve en efficiënte sturing van het systeem, en vergroot het risico op onbedoelde gevolgen wanneer afwegingen niet zorgvuldig worden overwogen.