Wat houdt je onderzoek precies in?

‘Ik ontwikkel kwantitatieve modellen om toekomstige kosten te voorspellen, te beoordelen onder welke voorwaarden deze technologieën commercieel concurrerend zouden kunnen worden, en strategieën te identificeren die de ontwikkeling en brede acceptatie ervan kunnen versnellen.

Ik heb voor deze onderzoeksvragen gekozen omdat onderzoek naar de energie- en materiaaltransitie een systeemperspectief vereist en kennis uit verschillende disciplines, waaronder economie, scheikunde en de sociale wetenschappen (om er maar een paar te noemen). Ik vind dit erg motiverend omdat het me stimuleert om te blijven leren, verschillende perspectieven te verkennen en te begrijpen hoe de verschillende onderdelen in elkaar passen. Dit is wat mij heeft gemotiveerd om voor dit onderwerp te kiezen.’

Wat hoop je met je onderzoek te bereiken?

‘Een van de aspecten die ik het leukst vind aan mijn onderzoek, is het doorgronden van complexe ideeën en concepten en deze aan anderen uitleggen. Via mijn werk wil ik een kleine bijdrage leveren door mensen te helpen de complexe processen beter te begrijpen die komen kijken bij de ontwikkeling van een opkomende koolstofarme industriële technologie, van de R&D-fase tot een commercieel beschikbaar industrieel proces.’

Met wie werk je samen?

‘Dagelijks werk ik samen met andere promovendi, postdocs en onderzoekers in de SET-groep. We hebben een ondersteunende, gezellige werkomgeving gecreëerd waarin we elkaar helpen en aanmoedigen, ideeën uitwisselen en uitstapjes organiseren.

Ik heb ook de kans gehad om met externe partners samen te werken. Omdat mijn onderzoeksgroep wordt geleid door Bob van der Zwaan, Principal Scientist bij TNO, heb ik gedurende mijn vierjarige promotietraject samengewerkt met onderzoekers van de Energy & Materials Transition Unit van TNO. Door mijn onderzoek kon ik ook samenwerken met mensen uit diverse disciplines. Voor een van mijn casestudies over biogebaseerde, biologisch afbreekbare kunststoffen werkte ik samen met onderzoekers van Avantium en professor Gert-Jan Gruter. Een andere casestudie, over foto-elektrokatalyse, betrof een samenwerking met onderzoekers van de Homogeneous, Supramolecular and Bio-Inspired Catalysis Group bij HIMS.’

Welke fase van het onderzoek vind je het interessantst?

‘Wat ik het interessantst vind, is het creatieve proces dat volgt nadat ik de bestaande literatuur goed heb doorgrond. Ik vind het leuk om ideeën en inzichten uit verschillende studies met elkaar te verbinden, hiaten te identificeren en nieuwe onderzoeksvragen te formuleren. Voor mij is het leggen van verbanden en het bedenken van nieuwe onderzoeksideeën het interessantste deel van het onderzoek.’

Wat is het meest uitdagende aspect van de onderzoeksfase waarin je je nu bevindt?

‘Ik bevind me nu in de laatste fase van mijn doctoraat en ben bezig met het schrijven van de laatste hoofdstukken van mijn proefschrift. Ik ben dankbaar dat ik de kans krijg om terug te blikken op de afgelopen vier jaar. Ik denk na over wat ik heb bereikt, wat ik heb geleerd en hoe mijn onderzoek past binnen de bredere literatuur. Het is een prachtige kans om een stapje terug te doen en te zien hoe de verschillende onderdelen van dit werk samenkomen.

De grootste uitdaging waar ik in deze fase voor sta, is alles af te ronden binnen de tijd die ik nog heb. Het kan moeilijk zijn om te stoppen met het verkennen van nieuwe ideeën en me in plaats daarvan te concentreren op het samenvatten en trekken van conclusies uit het werk dat ik al heb gedaan. Gelukkig krijg ik veel steun van mijn promotoren, die me helpen op koers te blijven en altijd bereid zijn met me af te spreken om mijn ideeën te bespreken en te ordenen.’

Op welke karaktereigenschappen ben je het trotst?

‘Ik beschouw mezelf als een zeer hoopvol persoon. Hoopvol zijn betekent geloven dat onze huidige omstandigheden ten goede kunnen veranderen, terwijl je tegelijkertijd erkent dat we een rol te spelen hebben om die verandering tot stand te brengen. We kunnen de toekomst mede vormgeven door de keuzes die we maken. Het hebben van perspectief is belangrijk in mijn vakgebied. De energietransitie is een complexe uitdaging, en vooruitgang kan soms traag aanvoelen. Als we de hoop verliezen dat dingen kunnen veranderen, verliezen we ook de motivatie om te blijven werken aan een betere toekomst. Verandering is mogelijk, en zelfs kleine bijdragen kunnen een verschil maken.’

Wat zou je de komende jaren nog graag willen leren?

‘Op persoonlijk vlak zou ik mijn schrijfvaardigheid graag willen verbeteren. Ik lees graag C.S. Lewis, vooral hoe hij taal gebruikt om complexe ideeën uit te leggen en onderwerpen als vreugde, geloof, verdriet of liefde te beschrijven. Ik wil leren mijn eigen ideeën op een meer welsprekende en inspirerende manier uit te drukken. Op professioneel vlak wil ik beter worden in het faciliteren van samenwerkingen. Een van de grootste uitdagingen voor de energietransitie is het tot stand brengen van effectieve communicatie tussen mensen met verschillende disciplines, perspectieven en belangen. Ik wil leren hoe ik een zinvolle dialoog kan faciliteren op basis van nieuwsgierigheid, empathie en de bereidheid om van elkaar te leren.’

Wie is je grootste held in de wetenschap, en waarom?

‘Niet zo lang geleden heb ik de film *Hidden Figures* gezien, die gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. De film volgt drie vrouwen die tijdens de ruimtewedloop bij NASA werkten en toont de uitdagingen waarmee ze te maken kregen vanwege hun ras en geslacht. Wat ik bewonder aan deze vrouwen is hun standvastigheid en vastberadenheid om hun doelen te blijven nastreven, ondanks de obstakels die ze tegenkwamen.’

Wat zijn je plannen na het afronden van je doctoraat?

‘Ik nog geen idee, omdat ik nog op zoek moet naar een nieuwe baan. Maar tijdens mijn doctoraat vond ik het erg leuk om masterstudenten te begeleiden, dus dat zou ik graag als onderdeel van mijn werk willen behouden. De nieuwsgierigheid van studenten en hun verlangen om verandering teweeg te brengen, inspireren me enorm. Ik vond het ook erg bevredigend om hun ontwikkeling te ondersteunen en te zien hoeveel ze leren en vooruitgang boeken.'